Aftellen...

Jaja, inderdaad, het loopt hier stilaan op zijn einde! Nog maar een paar dagen in het ziekenhuis en dan dinsdagnacht het vliegtuig op. Het is een dubbel gevoel: enerzijds kijk ik er erg naar uit om terug thuis te zijn, anderzijds is het hier zo aangenaam en interessant dat ik het erg zal missen! De warmte en de zon (het regenseizoen lijkt voorbij), het speciale eten, de vriendelijke mensen, en nog zoveel meer! Meer waarschijnlijk dan niet, kom ik nog wel eens terug. Misschien als arts, misschien als toerist, wie zal het zeggen?

Het wordt hier wat spannend in het ziekenhuis. Aan de grens met Congo zou er een cholera-uitbraak zijn en een aantal van die gevallen komen naar hier. Gisteren hadden we 'misschien' een cholera-geval, alleen: voor men uitsluitsel kon brengen, was het meisje al overleden. Was het nu een 'gewone' buikinfectie of cholera? Men vreest een toevloed aan cholera-patienten en er is nog steeds een tekort aan handschoenen, naalden, medicatie,...De dienst inwendige geneeskunde bereidt zich voor door een 'plan of action' op te stellen met een isolatie-ruimte en aparte shifts, en wacht men voorlopig af.
Op de dienst gynaecologie kwam het maandag bijna tot een staking omdat men het beu is om patienten die dringend een keizersnede nodig hebben, te zeggen dat er geen steriele handschoenen, naalden voor verdoving of hechtingsdraad aanwezig is. Men heeft besloten om toch maar gewoon door te werken met de middelen die men heeft en officieel klacht in te dienen.
(Overigens: het tekort aan materiaal is voor een groot stuk te wijten aan corruptie en de vorige minister van gezondheidszorg, die het geld bestemd voor de bevoorrading van ziekenhuizen in zijn eigen zak zou hebben gestoken...)


In onze Guesthouse hebben we ondertussen afscheid genomen van onze medestudenten. Het was een erg plezant feestje en daardoor zijn we ook eens in de enige 'club' geweest die Mbarara rijk is. Weinig te beleven, althans dat vond ik toch. Maar je moet er toch op zijn minst 1 keer naar toe gaan, niet?

'k Ga het hier bij laten. Groeten uit Uganda!