Met grote vreugde kan ik u allen melden: de universiteit van Mbarara heeft sinds gisteren weer internet tot haar beschikking! De voorbije dagen lag het hier namelijk plat (of toch het grootste deel van de dag) en dus waren we ietwat van de gemondialiseerde buitenwereld afgesloten. Enfin, alles werkt weer naar behoren en dus volgt hier een verslag van de voorbije week.
Het belangrijkste eerst en dat is in dit geval de stage. Het aantal ondervoede kinderen is hier schrikbarend hoog, in feite is dit de eerste keer dat ik ondervoede kinderen in levende (nou ja, levend is een groot woord) lijve zie. De kindjes zien er vaak een paar weken uit of hoogstens een maand of drie maar bij navraag blijken ze dan bijna een jaar oud te zijn. Helemaal uitgedroogd met armpjes van amper 11 cm diameter, de ogen ingezonken en volledig apathisch. En anders hebben ze wel malaria of een longonsteking, al dan niet gecombineerd met een HIV-infectie. De vliegen kruipen nog net niet over hun gezichtje, maar erg veel scheelt het niet. En hoewel ze hier echt wel hun best doen, ontbreekt het hen aan diagnostische en therapeutische middelen om de kinderen te helpen. Het is een beetje dweilen met de kraan wagenwijd open...
Echter, het is hier niet al ellende wat de klok slaat! Zoals reeds eerder vermeld, zijn de huisgenoten echt wel erg leuk. Zo hebben we besloten om morgen tesamen een nationaal park te bezoeken hier in de buurt: het Mburo National Park. Het schijnt een van de mooiste parken te zijn van Uganda, dus ik hoop dat het deze belofte waarmaakt. Misschien zien we wel wat olifanten of impala's of zo. Zondag gaan we dan eens kijken naar een hotel hier in de buurt: het schijnt dat ze een zwembad hebben waar niet-hotelgasten, mits een kleine fooi, ook mogen zwemmen. Ik hoop maar dat het mooi weer is.
De studenten hier beginnen ons te kennen, en omgekeerd. Ze zijn oh zo vriendelijk maar ook wel wat verlegen precies. Nu ja, da's misschien gewoon de manier van doen want gosh, wat praten ze hier stil en langzaam! Je moet echt actief luisteren en je best doen. En ze hebben een erg grappige manier van 'ja' zeggen: een lang gerekt, diep 'hmmm' en dan enkele seconden niets. Dan denk ik dat ze me niet verstaan hebben en net op het moment dat ik mijn vraag wil herhalen, antwoorden ze heel erg stil. Zelfs simpel communiceren is anders in Afrika :-)
Het wordt hier heel donker en de donder knalt al dus ik vrees dat ik door de plenzende regen naar huis zal mogen lopen. Tot een volgende keer!
3 opmerkingen:
Hallo Adriaan,
ik zie dat alles goed gaat met je... het is toch wel even wennen zeker? een groot verschil van de luxe naar de ellende? hier is alles oke, alleen is het weer barslecht. regen, regen en nog eens regen...
blij dat alles goed gaat me je...
vele groetjes en tot later.
Caroline, Eric en Laurence
Hey Adriaan,
ben onder de indruk van je avonturen :-) Ik hoop dat je toch beetje de indruk zal krijgen dat je daar wat kan helpen.
Geniet ook van de prachtige natuur!
Veel groetjes
veerle
hallo Adriaan tis weeral tekikke Ik ben het nu alleen aan het proberen hier verleden keer was Laurence erbij Hoe is het daar met het eten kennen ze daar ook onze boterham Hier gaat alles zijn gewone gangetje. Eric is gisteren voor de eerste keer gaan werken en het gaat goed wel zeer moe als hij thuis komt. Laurence heeft haar rijlessen achter de rug en nu alleen nog oefenen .Heb je een goed weekend gehad al het een en ander gezien en al iets bijgeleerd Ik bewonder u dat u zo een grote stap zet naar het onbekende allee kga stoppen nog veel succes met alles en tot later groetjes CaroVRZ
Een reactie posten