Pff, wat een hitte! Vandaag vlot de 30 graden bereikt en in de zon is het al helemaal om te stikken. Ze staat hier 's middags nog altijd praktisch loodrecht en dat merk je. We hopen hier allemaal stiekem op regen (wie had dat ooit gedacht?) want dan koelt het wat af. Ik vermoed dat onze gebeden zullen verhoord worden, want het heeft hier op een tweetal dagen na al steeds geregend.
Het is weeral donderdag maar een van de meest indrukwekkende gebeurtenissen in mijn nog jonge leven heeft zich zondag voorgedaan. Samen met Neda en nog 2 mensen van Mbarara zijn we de berggorilla's gaan zien. Een fantastische ervaring! Het is moeilijk te beschrijven hoe intens je de beesten aanstaart (en vice versa) terwijl je zo dicht staat dat je hen bijna kan aanraken. De dieren bekijken je ietwat verveeld maar dan duikelt plots een kleiner exemplaar op je af omdat het wat wil dollen. Een ander laat een scheet van jewelste (Tom de zijne zijn er niets tegen) terwijl de zilverrug (het opperhoofd om het maar zo te noemen) alles overziet. Je merkt het: moeilijk om een goede impressie te geven maar neem van me aan dat dit levenservaring is om nooit meer te vergeten.
Ook nog dit weekend gezien: leeuwen die in bomen klimmen (ietwat bizar maar erg grappig om te zien), olifanten die de weg kruisen (wel 10 keer zo groot als de olifanten in de zoo), aapjes die op auto's klimmen, honderden herten in een kudde, zwart-witte ijsvogeltjes, de grens met Congo en nog veel, veel meer.
Tijdens de week ging alles zijn gewone gangetje. Niet veel speciaals te melden dus in het dagelijkse leven. Volgende week vertrekken we naar het eerstelijnscentrum in Rugazi en ik ben zeer benieuwd hoe het daar zal zijn. De reacties van de mensen hier als ze horen dat we daar naar toe gaan varieren van minzaam geglimlach over 'hoe interessant!' tot gegrinnik en 'aha, Rugazi...' Spannend!
Zo, ik ga het hierbij laten. Heel veel groeten aan allen die dit lezen!
7 opmerkingen:
blij om te horen dat ik toch ergens ter wereld een concurrent heb!
amaai, gorillascheetjes! Die van Tom zijn nochtans nie nix (cfr. putje)...
Adriaan,
je doet me opnieuw watertanden van al wat ik in Tanzania aan schoons mocht bewonderen...kuddes buffels, zebra's die je lieflijk aankijken, gnoes die wat geluiden produceren en intussen vol trots in cadans over de vlakte wandelen, knorrende nijlpaarden, een groep spelende apen, immens veel wondermooie vogels en zoveel meer...het is inderdaad een levenservaring die moeilijk te beschrijven valt. Geniet maar met volle teugen terwijl je rechtstaat in een minibusje met open dak en de stilte op je valt...
Hier is het startsignaal van de stages gegeven, momenteel met plezier op pediatrie!
groetjes
Eline
Tom is dan ook (nog) geen volledige silverback natuurlijk...
Adriaan,
Het doet me terugdenken aan de jaren 80 toen we aan de andere kant van de grens-in Congo-de berggorilla's bewonderden. Inderdaad een indruk voor de rest van je, leven zodat we nu in Uganda niet meer teruggegaan zijn.
Benieuwdnaar nieuw uit de brousse waar je nu naar toe trekt (tussen hakjes: waar ligtdat ergens?)
Marcel
vette shit makker! je hebt de groetjes van m'n zoëega en ik stond verstomd van je accurate verjaardagswensen, ja!
de story van de zilverruggen is trouwens veel te strak!
Lieve Adriaan,
Wat schrijf je toch geweldig leuk en boeiend over je ervaringen in het verre Uganda. Grote contrasten in dat land; schrijnende zaken, soms zelfs schokkend, wat betreft de aanwezige gezondheidszorg en haar (on)mogelijkheden, en daarnaast alle pracht en bijzondere ervaringen met en in de natuur aldaar. We weten natuurlijk wel dat dat de realiteit is in veel landen in Afrika, maar als je daar bent lijkt me dat ook wel eens verwarrend kunnen werken.
Al je belevenissen tijdens de uitstapjes in de natuur, alle dieren die je daar gewoon los ziet ronlopen en dat je zo dicht bij berggorilla's bent geweest, wauw. Heb je het boek gelezen dat Dian Fossey geschreven heeft over haar onderzoek en ervaringen over het leven van de berggorilla's ? Gorilla's in the mist heet het, geloof ik. Er is ook ooit een film van gemaakt. Vond ik destijds al heel boeiend en als je ze dan zelf ontmoet in de wildernis.... dat dat niet te beschrijven valt kan ik me helemaal voorstellen.
Ben benieuwd wat je verder nog allemaal mee gaat maken, op alle gebieden.
Ik blijf je leven aldaar volgen op je weblog hoor. ( die trouwens er hartstikke leuk uitziet, compliment aan Willem. Leuk zo'n broer he ?! )
Ik hoop dat het mogelijk blijft om overal waar je komt gebruik van internet te maken.
Heel veel plezier met alles en succes met het werk. Geniet maar met volle teugen van alles wat je meemaakt. Tot ziens, veel liefs en kus Wieneke.
Een reactie posten